عسلويه رو بايد از نزديك ديد.اونجاست كه معني صنعت رو ميشه لمس كرد.تو اين سفر يه روزه به عسلويه چيزاي جديد زياد ديدم.تو اونجا تفاوت درامدا زياده.يه كارگر ساده ۱۵۰ هزار تومن ميگيره و درامدا همينطور تا ۳۰ ميليون تومان در ماه زياد ميشه.
نگاه صرف اقتصادي هم داره آسيباي زيرين اجتماعي عسلويه رو آشكار ميكنه.اعتياد بخصوص ميون كارگراي جوون بيداد ميكنه.با دربون شركت پترو پارس كه حرف ميزدم گفت يه بار همه ي پيكنيكها از خوابگاهها جمع شد فرداش هيچكي سر كار نرفت.ظاهرن وضعيت خوابگاهها هم اسفناكه.تو هر اتاق ۲۴ متري ۱۲نفر زندگي ميكنند.
يه منبع موثق هم ميگفت كار روسپيها تو اوجه. حدود ۲۰هزار روسپي از شهراي ديگه اينجا ميان.فقط ايكاش اين آقايون بهداشت رو رعايت كنند تا خانواده هاشونو مبتلا به ايدز نكنن هر چند فكر ميكنم تو اون اوضاع فراموشي به حد اعلا ميرسه!
خلاصه جاييه كه بايد ديد.گزارشم هم درباره زنان شاغل عسلويه تو كانون زنان ايراني خواهد آمد.
+ نوشته شده در سی ام مرداد 1384ساعت توسط
|